Wil je meedoen aan de ijsbad-challenge?
25 oktober 2021 

Wil je meedoen aan de ijsbad-challenge?

We ontmoeten elkaar in de sportschool, waar ik als invaller een yogales kom geven en hij doet mee met de les. Na de les zoekt hij me op om even na te praten. Het blijkt achteraf zijn eerste yogales te zijn en dat is soms een hele ervaring. Zo ook nu, want na een heftige periode en een fase met burn-out verschijnselen, is hij weer aan het opkrabbelen. Ik ken de fase, laat ik het zo maar zeggen. We delen wat ervaringen en hebben een leuke klik.

Inmiddels geef ik twee keer per week les op deze locatie en wij zien elkaar regelmatig. Ik weet dat hij zich ontwikkeld heeft tot coach, met specialisaties op verschillende vlakken. Het past hem goed, het is hem op het lijf geschreven.

Ik vind het ontzettend gaaf om iemand zo te zien groeien naar de beste versie van zichzelf.

Kort geleden vraagt hij na de les: "Wil je meedoen aan een ijsbad-challenge?". Het is een try-out van zijn nieuwe workshop met een ijsbad-sessie. Hij weet alles van het ijsbad en de weg ernaartoe, daar twijfel ik niet eens aan. De workshop is echter nieuw, de opzet verdient een test.

Nu heb ik dat hele gebeuren rondom Wim Hof al vaak langs zien komen en het heeft mijn interesse. (Ik doe niet aan een bucketlist, maar dit zou erop kunnen staan) Dit wordt me zo in de schoot geworpen en ik zeg direct: 'Ja, zeker wil ik dat, mij heb je!' 

We hebben het er nog even over, er zijn wat praktische dingen die ik moet weten, maar ik hoef niet overtuigd te worden, dat is al gebeurd. Als dingen zó op mijn pad komen, op deze manier, dan pak ik ze met beide handen aan.

Een paar weken te gaan voor de grote datum en ik heb er zin in. Humor is er ook, want met de stijgende gasprijzen is wennen aan kou door niet meer warm te douchen natuurlijk een inkoppertje. Tegen mijn kinderen zeg ik, dat alles goed geregeld is voor het geval dat, we liggen in een deuk. Dat is onze humor, intussen vinden ze het stiekem rete-stoer dat moeders dit gaat doen. IJsbad-humor-twee-punt-nul is dageijkse kost.

De avond voorafgaand aan de sessie voel ik me er klaar voor, ik heb er zin in. Alle spullen in een grote tas en lekker slapen.

Het is dichtbij, ik ben snel op de locatie en ik merk direct dat dit een fijne plek is en dat ik me onder fijne mensen begeef. Er zijn wat deelnemers laat, er staan veel files. Dat geeft me tijd om even te landen op de plek die ik heb gekozen.

Het ijsbad is gekoppeld aan een doorbraak. Iedereen heeft vooraf bedacht welke patronen of gewoontes opgedoekt mogen worden, deze worden met een soort ceremonie gekoppeld aan het ijsbad. De weerstand overwinnen. "Als ik dit kan, kan ik dat ook!"

Er wordt goede uitleg gegeven over wat deze dag gaat brengen, wat je kunt verwachten. Dan volgt er een gezamenlijke meditatie. Na een korte pauze gaan we door met het ademwerk.

Dat is heftig! Er kan van alles gebeuren, dat is duidelijk verteld vooraf. Je kunt verschillende ervaringen hebben tijdens zo een ademsessie, dat kan elke keer anders zijn. Het kan ook zijn dat er niets gebeurt, het is een kwestie van overgave. Dat is net zoiets als de controle loslaten en om eerlijk te zijn vind ik dat lastig.

Ik maak van alles mee tijdens de ademsessie, maar ik heb het vooral koud. Steenkoud.

Na het ademen zijn we klaar om in bad te gaan. Er staan 2 zitbaden klaar, gevuld met ijswater. Brrrrrrr!

Dit doen we met elkaar. Twee mensen stappen tegelijk in de baden en worden aangemoedigd en geholpen door de andere deelnemers. De begeleiding zit er bovenop. Twee minuten blijven zitten. Ademen. Ontspannen. Je kunt dit.

Het moment van ontspanning van degene die in bad zit, dat is magisch. Wie het meegemaakt heeft, kent het vast wel. Het raakt me om dit te zien. Bij de één gaat het sneller dan bij de ander. Prachtig.

Dan is het mijn beurt. Ik ga staan, stap in de ijsbak en laat me zakken. Even is het heel koud, maar eigenlijk valt het me mee. Rustig blijven ademen, ruim blijven ademen. Ontspan. Het gekke is dat ik het na twee minuten lastiger vind om eruit te stappen, het zal wel een idee zijn, maar dat lijkt me koud. Hahahaha.

Opwarmen met de specifieke oefeningen, afdrogen en de volgende mensen aanmoedigen.

Deze ervaring had ik nooit willen missen, ik weet direct dat dit vaker op mijn planning mag. 's Middags thuis huil ik, spanning die verdwijnt en de opluchting houden me bezig. Opluchting dat ik iets achter me heb gelaten waar ik al lang last van heb. Een heel weekend lang voel ik nog de nawerking. Meer energie en vooral de doorbraak, het werkt echt.

Dankbaar voor deze prachtige kans!

Over de schrijver
Reactie plaatsen