Ga jij je emoties uit de weg? Ben of doe je positief?

Ga jij je emoties uit de weg? Ben of doe je positief?

Al die quotes die op social media langs schuiven, meestal kijk ik er niet zo naar. Maar een enkele keer wordt mijn blik gegrepen door een quote, die dan heel pakkend is, precies op dat moment. Of omdat het iets aanraakt waar ik al een tijdje over aan het brainstormen ben.

Heb jij dat ook? Of ben je een quote-addict? Ook goed. Natuurlijk, je mag doen wat je leuk vindt en waar je je goed bij voelt. Als je je erdoor geholpen voelt, is dat prachtig. Misschien wil je delen op welke manier dat bij jou gaat? Deel jouw mooiste quotes gerust onder dit bericht, je kunt zomaar iemand raken, die hem precies op dát moment nodig heeft.

Deze quote kwam ik vandaag tegen en deze bracht me direct terug naar wat herinneringen.

Waar ik het meest moeite mee heb, is het schijngeluk dat vaak wordt neergezet. Niet alleen met quotes, ook veel bladen en zelfs retraites. Dat is aan mij echt niet besteed. Of misschien zit mijn ego nog in de weg, eerlijk is eerlijk, helemaal kom ik er niet uit. 

Laatst vertelde iemand uitgebreid over een retraite bij Tijn Touber. Ze had er hartstikke veel geld voor betaald, maar voelde zich als een slaaf behandeld (sorry, zijn niet mijn woorden). Er gebeurden daar dingen die toch eerder neigen naar misbruik van de situatie dan naar groei. Het lijkt erop dat vooral de portemonnee van Touber groei doormaakt. Zij kreeg een corveedienst, maar een deelnemer deelde niet mee in de taken die zij met drie personen toebedeeld hadden gekregen. Bij een gesprekje gaf zij aan, niet te weten hoe hiermee om te gaan, maar dat ze het niet prettig vond dat één van de drie niets deed. Het antwoord was een schouderophalend 'Tja, daar maken wij ons niet meer druk om, zulke dingen zijn voor ons niet meer belangrijk'. Met andere woorden, zoek het lekker uit, als je je mond maar dichthoudt, want je mag hier niets zeggen. Het 'voor ons niet meer belangrijk' heeft het in zich dat zij zich verheven voelden boven haar, ze zetten haar hiermee in een positie die erg lijkt op de positie die je hebt als slachtoffer van een narcist. Ik ben goed en jij niet. 

Het verhaal werd nog vreemder, want als zij 's avonds niet snel genoeg was, was er geen eten meer. Ik heb het niet over een half uur later komen, maar je moest zorgen dat je voorin de rij stond, want de laatsten hadden het nakijken. Nou ja! Spiritueel narcisme? Misbruik van een situatie? Vertel het mij. Ik ben niet te beroerd om de plee schoon te maken, voor 30 man aardappels te schillen, weet ik wat. Werken en taken vind ik prima, het hoort erbij. Maar hier maakt de leiding zich er wel heel goedkoop vanaf, terwijl het een dure aangelegenheid betreft. Als ik daar mijn bedenkingen bij heb, vraag ik me af of het mijn ego is of dat van de organisatie dat hier opspeelt.

Een paar jaar geleden was er ook een voorval, dat ik me weer herinner door deze quote. Met een vriendin was ik op Yogafestival Terschelling. 's Avonds brak tijdens het feest een onweersbui los, bergen en bergen regen werden in één klap over het terrein uitgestort. Honderden mensen vluchtten de grote tenten in, we stonden daar hutjemutje op elkaar. Wij zochten een wat rustiger plekje en kwamen achterin de tent terecht. We zagen het water aan de achterkant van de tent letterlijk naar binnen gieren, van het dak af kwam het de tent in. In deze hoek stond alle apparatuur, de geluidsinstallatie en dergelijke. Het ergste was dat al die apparatuur van stroom voorzien was door aan elkaar geknoopte verlengsnoeren en kabeltjes en stekkers en noem maar op. En die zooi lag op de grond in het gras en dreigde in het water terecht te komen. Er ontstond daar achterin een diepe plas regenwater in het gras.

Nu is mijn vriendin een hele handige meid, zelf ben ik ook niet onhandig, maar zij kan echt veel. En wij beseften allebei dat dit levensgevaarlijk was, want als er stekkerdozen in het water liggen en het is niet goed geregeld, dan worden de mensen die in datzelfde water staan geëlektrocuteerd waar je bij staat. Lekker op blote voetjes allemaal, want we doen yoga. Na wat snoeren omhoog geplaatst te hebben zijn we daarmee gestopt, het was hartstikke gevaarlijk om daar te zijn. Maar jaren later hebben wij nog steeds gein om die knakker van de organisatie die we erbij haalden en die met een zoet stemmetje en volstrekte kalmte zei: 'Vertrouw maar op mij, je kunt vertrouwen". 

Je had hem moeten horen.

Of die man heeft echt geen idee of hij is hartstikke gestoord. Dit was levensgevaarlijk voor heel veel mensen, die daar stonden en geen idee hadden. En wij? Wij zijn de tent uit gevlucht en door de stortregen lekker naar ons eigen tentje gegaan. Nog altijd zeggen we bij 'situaties' met een zoetgevooisd stemmetje tegen elkaar: "Vertrouw maar op mij, je kunt vertrouwen" om in een lachbui te eindigen.

Steeds vaker kom je mensen tegen die in die zogenaamde positiviteits-modus zitten en die positief DOEN, maar het helemaal niet ZIJN. Het verschil merk je vaak al snel op. Mensen die zo afgevlakt zijn, noem het voor mijn part gelijkmoedig, ik kan er niet zo goed mee overweg. Emoties horen bij ons leven en daar mogen best eens uitschieters tussen zitten. Vreugde en verdriet, blijheid en boosheid, noem ze maar op. Je bent boven alles een mens en je leeft!

Deze quote greep mij, want dit zegt precies in heel weinig woorden, waar mijn moeite zit.


A lot of people are practicing emotional avoidance and calling it a positive mindset  ~tinybuddha.com




Over de schrijver
Reactie plaatsen