Hoe verander ik mijn patronen?

Ken jij dat ook? Zo een gewoonte waar je graag vanaf wilt? Zo slecht is het misschien niet eens, maar jij vindt van wel en je wilt er van af. Elke jaarwisseling staat deze zelfde gewoonte weer op je lijstje met goede voornemens. En dan hou je het ook zeker wel een dag of drie vol, maar dan gaat het mis. Het is je zelfs een keer drie weken gelukt om het vol te houden, maar ja, een gewoonte is een gewoonte, het was echt volhouden, een gevecht.

Je belandt in een tweestrijd met jezelf. Aan de ene kant vind je jezelf een zwakkeling, want heb je nou echt niet de discipline om dat vol te houden? Aan de andere kant mag je toch ook wel aardig zijn naar jezelf? Je doet de hele dag aardig tegen anderen en dan zou je streng moeten zijn voor jezelf. Maar, je wilt er toch wel verandering in, wat je nog niet is gelukt, waardoor je zachtjesaan een lichte hekel aan jezelf begint te ontwikkelen.

In het algemeen kun je zeggen dat mensen moeite hebben met verandering. Zo, is dat eruit. Kun je jezelf om te beginnen weer als normaal beschouwen en kun je jezelf weer aardig vinden. Het is nu eenmaal lastig om patronen te veranderen. Kijk maar om je heen, bijna iedereen heeft bepaalde gewoontes die ze beter zouden kunnen laten varen.

Een veelgehoord advies om veranderingen tot stand te brengen, is om de verandering in kleine stapjes door te voeren. Een supergoed advies, maar dan moet het wel compleet zijn. Het werkt namelijk veel beter als je vooraf uitwerkt hoe je die kleine stapjes gaat doorvoeren. Bedenk welke kleine stapjes er allemaal zijn, dat mag best gedetailleerd zijn. Bepaal wanneer je klaar wilt zijn, waarbij je rekening mag houden met het gegeven dat het ongeveer een half jaar duurt voordat een nieuwe gewoonte ingebed is in je systeem. Je hoeft niet te bepalen wanneer je je eerste kleine stapje maakt, dat doe je gewoon direct. Nu. De tijd tussen nu en klaar wordt gevuld met al die kleine stapjes.

Je hebt nu een prachtige tijdlijn voor jezelf, waar precies op staat wat je nu verandert, wat en wanneer het volgende, enzovoort, totdat je je gewoonte niet meer hebt.

Jezelf belonen met elke volbrachte stap is misschien een wat minder goed advies. Waarom? Omdat je er een prestatie van maakt dat je niet hebt toegegeven aan gewoonte X, geef je steeds weer een positieve aandacht aan X. Als de beloningen te leuk zijn, pak je gewoonte X nog een keer op om vervolgens nog een keer het beloningssysteem te kunnen volgen. (klinkt idioot, maar gebeurt vaak!). En als de beloningen niet goed zijn, krijg je het gevoel dat je alles voor niks doet. (wat net zo idioot is, want je doet het voor jezelf)

Als je het doet om aandacht te krijgen, direct of indirect, van anderen of van jezelf, is het misschien nodig om daar eens naar te gaan kijken. Dan heb je misschien die gewoonte als afleiding van een 'tekort'.

De beloning is dat je het patroon doorbreekt en dat is op zich al geweldig!

Wat ook vaak gebeurt, is dat mensen hun patronen pas zien en doorbreken als er iets heftigs gebeurt. Een verhuizing, een groot verlies, ziekte, ontslag, burn-out of een ongeval, het zijn vaak inzichtmomenten. Je kijkt vanuit een ander gezichtspunt of met een ander gevoel naar hetzelfde, maar nu zie je in één keer hoe het ook kan. Dit zijn vaak momenten waarop een patroon in één klap doorbroken wordt.

Interessant, waarom is er eerst iets heftigs nodig om anders naar je 'foute' gewoontes te kijken en er direct mee te kappen? Zou het niet veel beter zijn om dat sowieso eens te bekijken? Zonder dat er narigheid is? Het kan zomaar genoeg voor je zijn om meteen te veranderen.

Als laatste heb je natuurlijk nog dat ene moment waarop je terugvalt in je oude gewoonte. Soms is dat juist wat een heftig moment veroorzaakt, dat je even terugvalt in een gewoonte die je allang had uitgezwaaid. Maak je niet druk, zie het niet meteen als mislukt! Pak het gewoon weer op waar je gebleven was, niet opgeven door die ene terugval.

Stel je voor dat je was gestopt met leren lopen, door die ene keer dat je viel....

Over de schrijver
Reactie plaatsen