Yoga-kampioen

Perfectionisten vallen snel op

Als ik met de leerlingen tijdens de EindExamenYoga-les bezig ben met de yogahoudingen, kan ik meestal vrij snel zien welke trekjes de leerlingen hebben. Het meedoen aan deze lessen is voor sommige leerlingen best spannend, ook kan de samenstelling van de groep van invloed zijn op de manier van meedoen van de leerlingen.

Nadat ik het thema van de les heb doorgenomen tijdens het interactieve deel, neem ik dit thema mee in de houdingen. Zo wordt via de houdingen duidelijk welk gevoel erbij komt kijken en welke neiging de leerling in zichzelf ontdekt. Dat hoeven ze overigens niet openlijk te delen. Als ik het benoem, merken de meeste leerlingen het vanzelf op. De één wat sneller dan de ander.

De perfectionisten komen vaak als eerste boven drijven. Het meisje dat turnt en haar lenigheid schijnbaar achteloos showt inclusief keurig gespitste balletvoetjes. Of het dametje met het veel-te-korte rokje, dat zich zichtbaar ongemakkelijk voelt. De quasi nonchalante jongen met de net-iets-te-strak-zittende skinny jeans. Allemaal proberen op een bepaald vlak perfect te zijn.

Wat is perfect als het gaat over yoga?

Het mooie van yoga vind ik dat je kunt zeggen dat er geen wereldkampioenschap yoga bestaat. En als het wel bestaat dan is het geen yoga.

Wanneer doe je het immers goed?

Tijdens de bijeenkomsten met scholieren geef ik extra duidelijk aan dat het niet belangrijk is hoe stijf of hoe lenig je bent. Dat het erom gaat dat je voelt wat een houding met je doet.

Welke gedachten heb je erbij?

Was je nog bezig met het proefwerk van morgen (nu direct weer wel 🙂)?

Of zat misschien je broek te strak?

Welk gevoel heb je in de houding en na de houding, zoals bijvoorbeeld tintelingen in je handen?

Komen er emoties op?

Schoot je ervan in de slappe lach of merkte je dat er tranen prikten?

Voel je je lekker fit ineens of merk je nu dat je best moe bent?


En dit soort dingen kunnen opmerken bij jezelf, dat is perfect, dan ben je yogakampioen! 

(Zelfs wanneer je opmerkt dat je niets opmerkt)


Er bestaat geen wereldkampioenschap yoga. En als het wel bestaat dan is het geen yoga.


Hoe doe je dat?

Vaak wordt mij gevraagd hoe ik dat dan doe: thema's aan houdingen koppelen of omgekeerd. Of hoe alles wat de leerlingen tijdens de les opmerken, kunnen meenemen naar een leven met veel minder stress. 

Now we're talking!

Ik geef daar heel graag uitgebreid antwoord op, precies daarvoor zijn er de trainersdagen van EindExamenYoga. Niet enkel een boekje lezen en het gaan uitvoeren, maar met de energie en het gevoel die bij de cursus horen. Zodat je de mooie EindExamenYoga-lessen van daaruit kunt gaan geven, om ze je gaandeweg eigen te maken en het helemaal bij jou te laten passen, als mens en als docent.

 


Over de schrijver
Reactie plaatsen