Een bord voor mijn kop

Wie mij volgt weet wel dat ik naast veel stiltemomenten een alleen-zijn, ook met regelmaat een uitdaging nodig heb. Hoe zo'n uitdaging mij soms in de weg zit, wil ik graag met je delen.

Nou, ik kan je verzekeren dat ik de laatste maanden behoorlijk uitgedaagd ben. Een BSO groep op een school in een wijk die niet heel goed bekend staat. Bovenbouw basisschool. Regelmatig managen we samen 24 kinderen met allemaal een rugzak. Of eigenlijk kun je het beter een hutkoffer noemen. Maar ook hebben deze energieke kinderen stuk voor stuk mijn hart gestolen en heb ik bergen voldoening van de middagen samen met hen.

Toch knaagt er iets. Want ik voel me in tweeën gedeeld: enerzijds deze groep geweldige kinderen, anderzijds EindExamenYoga. En de energie kan niet volledig op allebei zitten, al verdienen ze dat allebei wel. Ik loop rond met een bord voor mijn kop. Of noem het struisvogelpolitiek, net doen alsof er niets aan de hand is, om maar niet te hoeven kiezen. De makkelijkste weg is gewoon doen wat je te doen hebt, momenteel is dat 's middags naar de BSO. Met veel plezier overigens.

Ik heb echter wel een keuze te maken.

Het weten dat geen enkele keuze definitief hoeft te zijn, helpt me. Eén van de onderdelen staat al even op een laag pitje: verbinding zoeken met yogadocenten met liefde voor jongeren, om ze te laten kennismaken met EindExamenYoga. Mijn mooie missie lijkt bijzaak te worden. Dat bevalt me niet, het voelt niet goed. En dat knaagt dus al een tijdje. Ik merk dat 'niet kiezen' me meer energie kost dan ik leuk vind.

Zo een dilemma (wat eigenlijk een luxe-probleem is) vraagt om een wandeling. In mijn uppie. Ik voel dat ik deze knoop moet doorhakken.

Heel bewust neem ik de vragen in me op: 'Waarmee verder, in welke vorm, hoe pak ik dat aan?'

Een paar eenvoudige (maar vaak vergeten ) hulpvragen:

'Wat wil ik graag doen?'

'Waar word ik blij van?'

'Waar krijg ik energie van?'

Ik trek mijn wandelbakken aan en ga op pad voor een strategische wandeling. Dit wordt een lange, ik wil minstens een paar uur flink doorstappen om de vragen helemaal te doorleven. Er gaat dan ook een rugtas mee met boterhammen en een bidon met water.

De eerste kilometers gebeurt er niet zoveel, het is vooral een herhaling van de gedachten ik mij al een poosje bezighouden. Af en toe dwaal ik af. Eén voor één komen denkbeeldig de BSO-kinderen langs. 'Hi!'

Steeds ga ik terug naar de vraag en de hulpvragen. Inmiddels begeef ik me in een klein bos en tussen de bomen gebeurt er iets. Of het met mijn naam te maken heeft weet ik niet (ik geloof daar stevig in), maar bomen lijken mij altijd te helpen.

Ineens is het volkomen helder. Ik heb veel te lang met dat bord voor mijn kop gelopen!

Nu het weer helder is, neem ik een paar dagen om het te laten doordringen. Ik ga met deze inzichten bezig met yoga en veel mediteren in stilte. Als het niet klopt, zal ik dat nu voelen. Het mag tijd hebben, het verdient deze aandacht. Of ben ik stiekem toch ook een controlfreak? Er ontstaat een mooi stappenplan.

- Het werken met kinderen geeft mij tonnen energie. Daar ga ik me hoofdzakelijk op richten en mee bezig houden. Het levert daarnaast een grote bijdrage aan EindExamenYoga, want door de tijd heen trakteer ik deze kids op de technieken uit het programma. Het wordt mij steeds duidelijker hoe enorm breed de hulpmiddelen ingezet kunnen worden.

- Er is een uitgever van bijscholingen voor leerkrachten met veel interessen in het EindExamenYoga-programma, daar ben ik mee in gesprek geraakt. Ineens weet ik voor welke samenwerkingsvoorstel ik ga kiezen. Deze details bleven wazig, nu zie ik het helder voor me. Het wordt hoog tijd om contact met ze op te nemen, want ook dat is blijven liggen.

- De studie Pedagogiek waar ik mee bezig ben, is bijna afgerond. Dat wordt het speerpunt voor de komende weken.

- De voorbereiding voor de presentatie op een conferentie, over het combineren van yoga en mentale ruimte kan ik samen laten vallen met een trainersdag. Dan heb ik ervaren yogi's voor de try-out. In ruil voor een mega-korting. Dit staat inmiddels online, dat was mijn eerste stap.

- De komende trainersdag is dus een speciale editie en tevens de laatste in deze vorm. Er komt een trainersdag nieuwe stijl. Dezelfde kwaliteit, maar kleinschaliger en met minder 'arbeid' voor mij in de voorbereiding. Waarom heb ik dit niet eerder bedacht?

- Facebook, Insta en al die andere zooi-cial media gaan liefst op zwart, weg ermee. Nou, misschien mag het nog even heel donkergrijs blijven. (Zij regeren de wereld onderhand en ik wil daar niet meer aan bijdragen: 'verbeter de wereld, begin bij jezelf')

- Ik blijf af en toe mijn belevingen, en nieuwe ideeën delen, via de website. En soms mijn verbazing of frustratie. Geen structuur, geen vast moment, dat past niet bij me. Gewoon als er iets te melden valt en ik de behoefte voel om er iets over te delen.

EindExamenYoga blijft bestaan, de online versie voor nieuwe trainers blijft bestaan. Met daarnaast maandelijks de kans om live een trainersdag te volgen. Kleinschaliger, maar wel persoonlijk en vaker dan in de afgelopen jaren. Want ik hoor té vaak dat online cursussen op de plank blijven liggen.

Afijn, dit gebeurt allemaal in de afgelopen weken. Ik ben blij met deze doorbraak. Ik doorvoelde de plannen en de keuzes en het blijft goed voelen. Zo gaat het gebeuren, het werk mag ingepland worden.

Met de wijsheid van een truttig tegeltje 'Tob niet, het loopt toch anders', ga ik hiermee aan de slag.

De agenda van 2023 ligt vrolijk op me te wachten. Ja, zo'n ouderwetse papieren agenda, ik wil echt niet zonder). Ik heb vanochtend alle acties ingepland. Meteen dan maar de trainersdagen invullen en bekendmaken.

Over de schrijver
Reactie plaatsen